Wednesday, March 23, 2011

நாவலின் கிளைக்கதை



நான் முதல் முதல் எந்த வழிக்காட்டுதலும் இல்லாமல் 2005ல் எழுதிய 'ஜே டி' நாவல் நிச்சயம் தோல்வி இல்லை என்பது எனக்கு தெரியும். ஆனால் புத்தகங்களை படித்துவிட்டு எழுதியிருந்தால்  சிறப்பாக அமைந்திருக்கும் என்ற மன வருத்தத்துடன். கடந்த ஆறு வருடங்களாக இலக்கியங்களை வாழ்வாதாரத்திற்கான நேரம் தவிர்த்து. தொடர்ந்து   வாசிப்பின் மூலம் யதார்த்தம் பெரும்பகுதியை நிறைவுசெய்தும்.  கற்பனை, புனைவு கசப்புத்தட்டாமல் மீண்டும் ஒரு நாவலை எழுத தொடர்கின்றேன்.  

சிறு பத்திரிகைகளில் வந்த சிறுகதைகளை படித்து எச்சரிப்புக்குள்ளான பிறகே இந்த நாவலை எழுத வேண்டும் என்ற முனைப்புடன் செயல்படுகின்றேன். நிறுவனங்களுக்கும், வாழ்நிலைக்குமான சமன் பாடில்லா வாழ்நிலை போராட்டங்களே எனது கடத்துகோல்.       

நாவலின்  பத்து அத்தியாங்களை கடந்து  நடுவில் உதித்த கிளைக்கதை 

....சற்று நேரம் மேலேயும், கீழேயும் பார்த்தாள். பிறகு வள்ளி கதை சொல்ல துவங்கினாள். காட்டில் மான், முயல், எலி, அணில் கிழக்கிலும்  . கரடி,புலி,யானை மேற்கிலும் வசித்துவந்தது. 

வடக்கையும்,தெற்கையும் இனத்ததுபோல சிங்கம், ராஜாளிக்கழுகு, அதோடு பிசாசும் இருந்தது. ஒருநாள் பிசாசு பச்ச முங்கில் புதரை  தன்  கண்ணிலிருந்து நெருப்பை கக்கி  கொளுத்திடுச்சி. மூங்கில் புதரு பக்குன்னு தீப்பிடிச்சி எரிந்தது. அப்போது பிசாசு வாயிலிருந்து தண்ணீர பீச்சி அடிச்சி நெருப்பை அணைத்தது. அதேபோல் எரியவைப்பதும்,  அணைப்பதும்  மறுபடியும் மறுபடியும் என்று முன்று முறை எரியவைத்தது. மீண்டும் அணைத்தது.  மூங்கில் புதர் அதன் இலைகள், சின்னக்கிளைகள் எல்லாம் தீய்ந்து, கத்தியில் சீவியதுபோல் ஆனது.  தடித்த மூங்கில்  மட்டும் அதன் பச்சைத்தன்மையை இழக்காமல்  இருந்தது.

பிசாசு இப்படி நெருப்பை மூட்டி   மூட்டி    அணைத்ததால் முன்று திசையில் உள்ள மிருகங்கள் எல்லாம் வானத்திலிருந்து மின்னல் தோன்றுகிறது. சற்று நேரத்தில் காற்றும்  வீசக்கூடும், அதனால் மரங்கள் முறியும் வாய்ப்பு இருக்கிறது என்று எண்ணி அதனதன் உணவைக்கூட தேடாமல். அங்கங்கே தங்கள் இருப்பிடங்களில்  பதுங்கிக்கொண்டது.

பிசாசு சற்று நேரத்தில் ஒவ்வொரு முங்கிலாக தனித்தனியாக கையில்  கிள்ளி யது. அதைவரிசையாக நட்டது. அதையே வளைத்து ஒரு அழகு குடிலாக அமைத்தது.  காட்டுப்பூக்கள் பறித்துவந்து அங்கங்கே வைத்து அலங்கரித்தது. மேடைக்கு மேல் ஒரு சிம்மாசனம் அமைத்தது.சிங்கத்தை அந்த மாளிகையில் அமரவைத்து. இனி இதுதான் உங்கள் ஆளுகையின் மாளிகை. காட்டுக்கு நீங்கள்தான்  ராஜா. காட்டில் உள்ளவற்றை எல்லாம் ஆளலாம் என்றது. உங்களுக்கு விருப்பமிருந்தால் என்னை ஒரு ஆலோசனை நபராக வைத்துக் கொள்ளலாம். உனக்கு சந்தேகம் வரலாம். இவ்வளவு சொல்லுகிறவர் இவரே ஆண்டுகொள்ள வேண்டியது தானே நம்மை என் இழுக்கிறார். இதில் எதோ சதி இருக்கிறது' என்று  நீ நினைக்கலாம். ஒன்றுமட்டும்  தெரிந்துக்கொள் நண்பரே, யோசனை சொல்லுகிறவன் சிலநேரம் ஆளுகைக்கு உதவமாட்டான் . மேலும் எனக்கு உருவமிருந்தால் நானே இந்த காட்டை நிர்வகிப்பேன். என் யோசனையை ஏற்பாய் என்று நினைக்கின்றேன். என்னை வேண்டாமென்றால்  என்வழியாக நான் போவேன்' என இரக்கம் பெரும்படியாக சொன்னது.

நீ ரசிப்பதற்கு புறா ஒன்றை பரிசாகத் தருகிறேன். அதற்கென்று கூண்டு இருக்கிறது. உன் மனநிலைக்கு ஏற்ப அதை உன் கண்களுக்கு முன்னாள் வைத்துக்கொள்ளலாம். அதைக்குரித்ததான அச்சம் ஏற்படும் நிலையில் கூண்டில்  அடைத்துவிடுவது  உன்விருப்பம். அதற்கு உனக்கு முழு சுதந்திரம் உண்டு. உன் கூரைக்கு மேலே  ராஜாளிகழுகுகள் அமர்ந்து இருக்கிறது. நீ கையசைத்தால் யாரையும் அக்கினியில் போடவும், ஆழ்கடலில் கல்சுமத்தி தள்ளிவிடவும் தயாராக இருக்கும்'.  என்று ஆசைகளை எழுப்பி முங்கில் மாளிகையில் சிங்கத்திற்கு பதவிஏற்பு செய்தது.

சிங்கம் சிம்மாசனத்தில் அமர்ந்தது. மாற்றி மாற்றி கால்மேல் கால் போட்டு பார்த்து கம்பீரமாய் உட்க்கார்ந்தது. சிங்கம் 'நண்பரே  நான் அமரும் இருக்கை  பின் தசையை நசுக்குகிறது' என்றது.  தனது செயல் திருப்தியாய் நடக்கிறது என்ற சந்தோசத்தில் பிசாசு  'தலைவரே தன் தசை நசுங்குவதை உணரும்போதுதான், அதன் சூட்சமங்களை அறிந்து பிறரை சுலபமாக நசுக்கி ஆளமுடியும்'. என்று தத்துவம் பேசியது. மீண்டும் அதுவே  ஆளுகையின் இருக்கை மனகஷ்டத்தை கொடுப்பதாய் இருந்தால், உண்மையில் கஷ்டப்படுகிறவர்கள் மீது பரிதாபம் ஏற்பட வைத்துவிடும்.  ஆகவே அப்படி விடக்கூடாது என்று வெடிக்க காத்திருக்கும்  இலவம் பஞ்சு காய்களை  அறுத்து, பஞ்சுகளை எடுத்து  சொகுசு மெத்தையாக்கியது. இப்போது அமர்ந்து பார் தலைவரே' என்றது.

சிங்கம் தன் இருக்கையின் சுகத்தை இரண்டு முன்று முறை எழுந்து  எழுந்து குதித்து அமர்ந்து பார்த்தது. ஒவ்வொரு முறை குதிக்கும்போதும் மூங்கிலில் 'கர்க் முர்க்'  என்று சத்தம் வந்தது. ஒரு நாள் வானத்தில் முழு நிலவு உதித்திருந்தது. வெளிச்சம் சிங்கத்தின் அரண்மனையை தொடவில்லை. பிசாசுவிடம் 'நண்பரே முழு நிலவின் வெளிச்சமும், சூரியனையும் இதுவரை நான் நேரடியாக பார்க்கவில்லையே. ஏன்?  காட்டில் அப்படி என்ன நடக்கிறது' என்று கேட்டது.

'அது ஒன்றுமில்லை தலைவரே. நம்மைச்சுற்றி இருக்கின்ற  மரங்களில், ஆயிரம் ஆண்டு மரங்களும் கிளைப்பரப்பி, பெருத்திருக்கிறது. மரத்தின் இடைவெளி  இல்லாமல் பறவைகள் கூடு கட்டி குடியிருக்கிறது. அதனால்தான் நம் இருப்பிடத்திற்கு பகலும், நிலவும் வெளிச்சம் தரமறுக்கிறது. அதைக்கேட்டு சிங்கம் ஆவேசமடைந்து  அந்த ஆயிரம் வருஷம் மரங்களையும், அதில் கூடுகட்டியுள்ள பறவைகளையும் உடனே உன் நெருப்புக் கண்களில் சுட்டு எரித்துவிடு' என்றது. மேலும் நம் கூரைமேல் இருக்கும் ராஜாளிக் கழுகை  விட்டு, பறக்க கற்றுக்கொண்ட குட்டிபறவைகளையும் தப்பவிடாது தீப்பிழம்பை கக்கி சாம்பலாக்கிவிடு.' என்று ஆவேசக்குரல் தந்தது. 

பிசாசு சுற்றியிருந்த மரங்களை எரித்தபோது. பச்சை மரங்களின் இலைகள் மிளகாய் பட்டாசுப்போல வெடித்தது. வானில் பறந்த பறவை. வேடனின் துப்பாக்கி குண்டு பட்டு. 'நூல் அறுந்த பட்டமாக தலைகீழாய் பூமியை நோக்கி விழுவதுபோல்' வானுயர்ந்த மரங்களின்கிளைகள் எரிந்து விழுந்தது.கூடுகலில் முட்டையோடும், பறக்கத்தெரியாத  குஞ்சுகளும் தலைமயிர் தீய்வதுபோல் தீய்ந்தது. தன் குஞ்சுகளை இழந்த பறவைகள் நெருப்பின் கிட்ட வரமுடியாமல் காட்டியே சுற்றி சுற்றி கத்திவந்தது. சிலபறவைகள் இப்படி கொடுமையான காட்டில் வாழ்வதைவிட  இறப்பதேமேல் என்று அந்த தீயில் விழுந்து மாண்டது.

சிங்கத்தின் இருப்பிடத்தை சுற்றி இருந்த மரங்கள் எரிந்து அமிழ்ந்தன.அதன் வெண்புகை அங்கங்கே லேசாக புகைந்திருந்தது. சிங்கம் தன் சிம்மாசனத்தை விட்டு எழுந்தது.வெளியில்வந்து அதன் அலங்கத்தில் நின்று சுற்றி  பார்த்தது.  இபோதுதான் வனத்தின் வானம் நன்றாக இருக்கிறது என்று சொல்லிக் கொண்டது. சற்று தூரத்தின் கிழக்கில் மானும், முழலும், எலியும், அணிலும் அதன் இயல்பில் இலையைத்தின்றும், பழத்தைக்கொரித்தும் மரங்களில் ஓடியும், பசுமையான புல் தரைகளில் விளையாடியும் இருந்தது.  இந்தப்பக்கம் மேற்கில் கரடியும், புலியும், யானையும் புற்களை மேய்ந்தும், கிளைகளை முறித்தும் தின்றுகொண்டிருந்தது. இவைகளைப்பார்த்த சிங்கம் உடனே பிசாசை தன் மாளிகைக்கு அழைத்தது.

பிசாசு வந்தது. கூடாரத்திற்கு முன் எரிந்த தழும்புகள் மறைந்து புதியப்புற்கள் முளைத்திருந்தது. 'நண்பரே மேற்கில் வலுவானவர்கள் வசிக்கிறாகள்போல் தெரிகிறது. அவர்களை அழைத்து நாம் பேசவேண்டும். அப்போதுதான் நமது ஆளுகையை விரிவுபடுத்தமுடியும். தாங்கள் தங்களுடைய ராஜாளிக் கழுகுகளுடன் சென்று மேற்கில் நடமாடுகிறவர்களை அழைத்து  வாருங்கள்' என்றது.

பிசாசு தனக்கு உதவியாளராக சிலரை உருவாக்கி,  போனசீக்கிரத்தில் இனஇனமாய் வயதுவாரியாக அழைத்துவந்தது. வரிசையாக புல்தரையில் அமரவைத்தது.  சிங்கம் தனது சிம்மாசனத்தில் உட்கார்ந்தது. ராஜாளிகழுகுகள் இப்போது கூரைமீது இருக்கவில்லை. சிங்கத்தின் சிம்மாசனத்தின் இருப்பக்கமும் கீழ் அமர்ந்தது. இரவின் சத்தம் லேசான சங்கீதமாக கேட்டது. தங்களைச்சுற்றி மரங்கள் இல்லாததால் காற்று இல்லாமல் இருந்தது. யானைக்கு வேர்த்துப்போனது. புலி உட்கார்ந்தபோது அதன் கீழ் பகுதியை எரிந்து மொக்கையாகிப்போன ஒன்று குத்தியது. புலி எரிச்சலாய் கத்திவிட்டு அமர்ந்தது. யானை தும்பிக்கையை துக்கி முதல் கேள்வி கேட்டது 'நீங்கள் யார்?  எங்கள் கூட்டத்தை எதற்காக அழைத்தீர்கள்'  என்றது.

உடனே பிசாசு 'யானை நண்பரே அனேகமாக நீங்கள் கேட்டும் கேள்வியே முதலும் முடிவுமாய் இருக்கட்டும். நாங்கள் சொல்வதை மட்டும் கேட்டுக் கொள்ள கற்றுக்கொள்ளுங்கள்' என்ற பிசாசின் குரல் மட்டும் கேட்டது. மேலும் இவர்தான் இந்த காட்டுக்கு ராஜா. இனிமேல் இவர்தான் நம்மை வழிநடுத் துவார். அவரவர் வாழ்வாதாரத்திற்கான வழியை கண்டுபிடித்துள்ளார். அவர் இன்று வெளியிடப்போகும் அறிவுப்புகளை கடைபிடிப்போம். அப்படி கடைபிடித்தால் நமக்கு எந்த கஷ்டமும் இருக்காது'.  என்று பிசாசு ஒவ்வொரு முறை பேசும் போதும் நாம், நாம் என்று குறிப்பிட்டு பேசியது. எதிராளியை  தன் திட்டங்களுக்குள்  கட்டுப்படுத்திவிட முடியுமாம்.

சிங்கம் கர்ஜனையிட்டு எழுந்தது. அப்போது வெள்ளைப்புறா கூண்டுக்குள்  மூலையில் தொங்கவிடப்பட்டிருந்தது. நான் அதிக நேரம் காக்கவைக் கவில்லை சுருக்கமாகவே விளக்கநினைக்கிறேன். உங்களுடைய சந்ததியை சிறப்புடையதாக, வலுவுள்ளதாக செயல்படுத்தவே உங்களை கூட்டி இருக்கிறேன்'. சிங்கம் பேசும்போது அதன் பிடரிமயிர் காட்டு மஞ்சள் பூக்களாக  அசைந்தது. மேற்கில் வசிப்பவர்களே நீங்கள் எனக்கு அடுத்தபடியான இடத்தில் இருக்கிறவர்கள். நீங்கள் வலிமைமிக்கவர்கள். நீங்கள் புற்களையும், புண்டுகளையும், கிளைகளையும், இலைகளையும் தின்னுகின்றீர்கள். நீங்களே பாருங்கள் அற்பமான மான், முயல், எலி, அணில் இவைகள் கிழக்கிலே எவ்வளவு சுகமாய் திரிகிறார்கள். ஏன்? அவைகளை நம் முன்னேற்ற வாழ்வுக்காக நாம் பயன்படுத்திக் கொள்ளக்கூடாது. தங்கள் ஜீவனத்துக்கு அவைகளின் உழைப்பு போதுமானதாக இருக்குமா என எண்ணுகிறீர்கள். சிறு துளிதானே பெருவெள்ளம். நாம் அவைகளை எப்படியும் பயன் படுத்திக்கொள்ளலாம்' என்றது.

அடிக்கடி பேச்சு மட்டும் கேட்கிறது ஆளைப்பார்க்க முடியவில்லை. கேள்வி எழுப்பக்கூடாது என்று எச்சரித்திருந்ததால் மிருகங்கள்  பயத்திலிருந்தது. இருந்தாலும் யானை புலியை கேள்வி கேட்கும்படி தூண்டியது. புலி வாலை சுருட்டி தன் புட்டத்தில் வைத்துக்கொண்டு 'நாங்கள் புற்களையும், தழைகளையும் தின்று நன்றாகத்தானே வாழ்கிறோம்' என்றது.பாலுண்டான்

'முட்டாள் புலியே நீ புல்தின்ன பிறந்தவன் கிடையாது. மானையும், முயலையும்கூட தின்னலாம்' யானை கால் கடுக்க நடந்துச்சென்று ஓலையும் தழைகளையும் தின்னவேண்டியதில்லை. அது பழக்கப்படுத்திக்கொண்டால் மானின் பாலுண்ணலாம்  . முயலும், எலியும் அணிலும் தழைகளை வெட்டிவரச்சொல்லி நம் இடத்திலேயே சாப்பிடலாம்'.

சிங்க ராஜாவே  காலங்காலமாக காட்டில்  வாழ்ந்து வருகிறோம் இப்படி ஒரு வழி இருப்பதை நாங்கள் உணரவே இல்லையே' என்றது கரடி. ஆளுமைக்கு சாதகமாய் பேசுவதால் பிசாசு தனக்குள் பூரித்து மவுனமாய் இருந்தது.

உடனே சிங்கம்  'அவைகள், எல்லோருக்கும் சாதாரணமாக வந்துவிடாது. என்னைப்போன்று உயர்ந்த சிம்மாசனம் அமைப்பவர்களுக்குத்தான் அவைகளின் அறிவு பிறக்கும், ஒரு கட்டளை  கிழக்கில் வசிப்பவர்களை பிடித்துவந்தாலோ, அவர்கள் சேகரித்து தரும் பொருட்களிலோ.மூன்றில் ஒன்று என் ஆசனத்துக்கு வந்துவிடவேண்டும். அப்படி தவறிடும்போது நீங்களும் தண்டனைக்குள்ளாவீர்கள்' என்றது.

அதைக்கேட்ட கரடி, புலி, யானை 'சிங்க ராஜா நாங்கள் தயாராகிவிட்டோம். உமக்கும் எங்களுக்கும் இனி நல்லகாலம்தான். நாங்கள் வருகிறோம்' என்று  கூட்டாக நன்றி சொல்லி கிழக்கு நோக்கி கிளம்பினார்கள். கிழக்குப்பகுதிக்கு  புதிதாக புலியும், கரடியும், யானையும் தங்களை நெருங்கி வருவதைப்பார்த்த  மானும், முயலும், எலியும், அணிலும் அவைகளிடமிருந்து தப்பிக்க மறைந்தும், ஓடியும் புதிய வழித்தடங்ககளை கற்றும் இன்னும் இந்த காட்டிலே அலைந்துகொண்டிருக்கிறது. அவைகளிலிருந்து தப்பித்துக்கொள்ளவே பெண்ணான உன்னை ஏழுமையில் கடந்து படிக்க அனுப்புகிறேன்' என்று என் தாத்தா பரிச்சை நெருங்கும்  நாளில் தினமும் சொல்லிச்சொல்லி அனுப்புவார்'. என்று பள்ளி நெருங்கும்வரை விறு விறுப்பு குறையாமல் கதை சொல்லிவந்தாள் வள்ளி .....                              

Friday, March 18, 2011

கவிதை



         அழகு


கேரள பியூர் ஒயிட்டும் 
தமிழக ஹைவெரியும் 
குழத்த நிறத்தில்.

இளஞ் சூட்டின் தண்ணீரில்
ஆப்ட்டிக்கா சேர்த்த
நேற்றைய குளியலில்
இடுப்புக்கு கீழே
விடியா இரவை மொத்தமும் கூந்தலாக்கி.

முற்றிய தேங்காயில்  
கசக்கிய எண்ணையை
வெட்டியில் முழ்கி
மயிர் தொங்கு வாக்கிலேயே தடவி
பின்னி சுருட்டிய சின்ன கொண்டை
ஒரு கருப்பு ரோஜாவாய் நிற்க.

உடுத்தும் ஆடைதவிர்த்து
தொடாத பாவையாய்
தான் மட்டுமே
தன்னை தொட்டு நிர்வகித்துக்கொள்ளும்
மெழுகில் இழைத்த முகத்துடன்
அம்மணமாய் நிற்கும் நீண்ட கழுத்து

குதிங்கால் உயர்ந்த  அணியில்
சின்ன தூரம் எட்டும் நடையில்
சடக்கு சடக்கு அவள் நடக்கும்போது
சிறகு இல்லா பூமி தேவதையாய்
பறக்க விடுகிறாள் வாலிப மனசை.
 
 

Saturday, March 12, 2011

சுனாமியின் தூதர்கள்

                          கவிதை

யார் 
உன் ஆழத்தின் நீளத்தைக் குறித்து
கேள்வி எழுப்பினார்கள்
அலையாய் வானுயர்ந்து 
உன் சக்த்தியை நிருபிக்கின்றாய். 

ஆயிரம் நுற்றாண்டை 
கடந்து வந்தபிறகே
எங்களால் 
எல்லாம் முடியுமென்று 
மார்த்தட்டினோம்.
நீங்கள் அரைநாள் போதும் 
உங்களை குப்பையாக்க
எனக் கொக்கரிக்கின்றீர்கள் 

காற்றும், கடலும், நிலமும், நெருப்பும்  
எங்கள் இனத்தை 
இல்லாமலாக்க நீங்களும் 
அவசரகால கூட்டனி வைக்கிறீர்களா?
   
இதுவரை இருந்ததை 
இனி முற்றிலும் இல்லாமல் செய்வதும் 
இதுவரை இல்லாததது 
இனி இருக்கப்போவதை 
ஆக்கிரமித்துக்கொள்ள விட்டுச்செல்வதும் தான் 
உங்கள் இறை பண்பாடா?.
இதை 
எங்கள் தலைவர்கள் 
முன்று வேலை உணவாக
கடைபிடிக்கிறார்களே!   

வருந்துகிறோம்  
உன் இரக்கமற்ற செயலுக்கு 
அடிக்கடி மீசை முறுக்கி
ஆனவரை சுருட்டிச்செல்வதேன்.
மொத்தமாய்
எங்கள் இனத்தையே அழித்துவிடு.
ரத்தமற்ற உடலுக்குள் 
சிந்தனையற்று,சதைமூடி
ஒரு புதிய படைப்பாய் 
வடித்துவிடு 
உம்மை மிஞ்சிவிடாமல்
உமக்கே
அடிமையாய் கிடக்கின்றோம். 

இவர்கள் யார் 
நாங்கள் சுட்டுத்தின்று 
இனம் அழிந்து 
தாங்க முடியாமல்
நகரத்தை விட்டு ஓடி 
மிஞ்சிக்கிடப்பவர்கள். 
இன்று 
கண்ணை மூடி,பெருங்குரலெடுத்து
சமமாக்க, மலையாய் உருண்டு வரும் 
உங்களுக்கு 
எங்கள் வாழிடங்களை 
காட்டிக்கொடுக்கிரார்களா?
சுனாமிக்கு முன்னால்
பறந்துவரும் பறவைகள்தான் 
உங்கள் தூதர்களா? 
 

Wednesday, March 9, 2011

கவிதை

                              வீழ்ச்சி

பிறப்பரியாமல் 
வீ ரியமுடன் திரிகின்றாய்  
உன்னை அடையாத நபர் 
சோதனைக்குட்ப்படுத்தும் படியான
சோதனைக்கு ஆளாகிறான்.

வர்ணாசிரம பேதம் 
உன்னை படைத்தவனுக்கு
அருளத்தெரியவில்லை.

நீ யாரையும் 
அதிர்ச்சியுடனும்,பயத்துடனும் 
சிலரிடம் கொஞ்சிக்கொண்டும் 
ஒட்டிக்கொள்கிராய்.

பெருமுதலாளிகளையும்
முள் வேலிகளை பயிரிடும் 
ஆட்சியாளர்களையும் கண்டு
ஒதுங்கி தூரமாகிராய்.
 
உன்னை கண்டபோழுதில் 
மனிதனாய் 
ஜனனம் பெற்ற யாருக்கும் 
மனமகிழ்வு உண்டாகிறதில்லை.

அமெரிக்க ஏகாதிபத்தியத்தையும் 
உன்னால் அடக்க முடிகிறதென்றால்
நீதான் 
இவ்வுலகின்  கடவுள்.

நின் ஆளுமையில் 
எல்லையில்லா மணற்பரப்பை கடந்து
எழுந்து நிற்கும்  உனக்கு
கடைகோடியாய் நிற்கும் 
நான்
உனக்கு இடும் பெயர்
பொருளாதார வீழ்ச்சி. 
 

                                             ஜே.டேனியல்  

  

Thursday, March 3, 2011

பாடும் பறவை- 2

காமத்தில் துரத்தும் கூட்டு நாய்களுடன் ஒரு நாயாக வருகிறான். காதலுடன், எந்த உறவையும் மறுக்கிறான். மேல் பாரம் முற்றிலும் குறைந்த என்னிடம்.

அறைமூடி உறங்கியும் பொறுப்புள்ள ஆண்மாக்கள் வெளிஉலகின் எல்லை கடந்த பிம்பங்களை தரிசிக்கிறது. வெளிச்சிதறல்களை கிரகித்து உலவும் பிம்பம்.

கைவிடுதலை சகித்து வாலியில் விழும், குழாயில் கசியும் சொட்டுநீர். புதிய செயல்கான வீரியமுடன் முன்னோரில் கலக்கிறது. மனிதனுக்கு வழிகாட்டியாய்.


மெளனமான இரவின் ஒத்தை அறையில் இடைவெளி துறந்து புழங்காத தம்பதிகள் கூட்டு வாழ்வின் விலகளை வளர்பிரையாய் தொடர்ந்து, கடந்து முடிவை எட்டுகிறார்கள்.

நிர்பந்தங்கள் பிணைக்கப்பட்ட உறவில் நியாயமான உண்மை கடைபிடித்தல். வெள்ளிக்கனிமம் இலையில் பூத்த மலைகளின் மரங்கள்போல் சொர்கம்தான்.

பல்தேய்க்கவும், காலைகடன் முடிக்கவும் சொல்லிக் கொடுத்தே தலைவலிக்கிறது.  என்பதைக்கடந்து குழந்தையான தாத்தாவுக்கு

ஊழலை கடைபிடிக்கிற அதிகாரி, தன் விசுவாசியை ஊழளுக்கு ஊக்குவிக் கிறான். பூமிவாய்பிளந்து காத்திருக்கிறது இருவர் காலடியில்.

உயிர் அசாதாரமானது அதன் கூட்டிலிருந்து வெளியேராமல் இருக்கும் வரை.

தண்ணீர் எப்போதும் மயக்கம் தருவதாகவே இருக்கிறது.கடலாய் பார்வக்கும், கால் அளவாய் மூளைக்கும்.


சிவப்பும்,மஞ்சல்,நீலம் கலந்து பாலைவன திட்டுகள் சாயலை பூசிக்கொண்டது உறங்கச்செல்லும் வானம்.

தன்னிலிருந்து வீரியமிக்க கன்றுகளை பிறப்பிக்கிறான் தீங்கறியா நல்மனிதன்.
எந்த அதிகாரத்தின் காலையும் நக்கிக்கொண்டே கிடப்பான் நல்ல கொலைகாரன்.

பல்லறுந்த பொக்கை ராட்ச்சசி சரசமாடும் பார்வையைத்தேக்கி படிக்கும் நேரத்தை இழுக்கிறாள் கணினிப்பெயரில்

நீரை விழுங்கியிருக்கும் காற்று  காமத்தை தூண்டுவதேயில்லை. இருந்தாலும் தொடர்கிறேன் காற்றை, வாழ்வைப்போல

துளிர்விடுகின்ற கொழுந்துகள் வீரியமில்லாதது.அதுதான் விருட்ச்சம் பெருக்க துணைபுரிகிறது.

காதல் வரும்பொழுது நாங்கள் இருவர் மட்டுமே உலகம். காதல் அழிந்த பின்னும நிலைத்து வாழ்ந்தவர்க்கு மட்டுமே உலகம்.

உணர்வுகளே உறங்கிவிடாதே, சுவாசிக்ககின்ற வார்த்தைகள் உன் கண்கள் பிறப்பிக்கட்டும்.

Sunday, February 27, 2011

சிறுகதை



                                                  
மசுரு ஊடு

"கடவுளே இன்னக்கி ஒரு நாளு மட்டும்  மழை வராம இருந்தா போதும் கோடிக்கும்புடு போடுவேன்" மும்மாறி, பருவம் என்கிற சொலவடை எல்லாம் பொய்யாகிப்போன காலகட்டத்தில் சூளையில் அடுக்கின எல்லாக்கல்லும் வெந்திடனும் என்ற ஆதங்கத்தில் வேண்டினார் ஜெகனாதன்.  




ஒரு காலகட்டத்தில் தாழ்த்தப்பட்டவன். (மன்னிக்கணும் ஜீவனை தாழ்த்தப்பட்டவன்  என்று நானே சொல்லுவதில் வெட்கப்படுகிறேன்.) பொருள் இல்லாமல் இருந்தான். அத்திப்பூத்தார் போல யாரேனும் ஒரு சிலர் ஜீவனத்துக்கு போதுமானபொருள் சுயமாய் உற்பத்தி செய்கிறவனாக இருந்தாலும்,  சாதியில் ஊறி இருக்கும் உயர்வகுப்பு மதம் தாழ்த்தப்பட்டவனை மதித்ததில்லை. காலப்போக்கில் வரலாறு யாருக்கும் ஒரேமாதிரியாக இருப்பதில்லை. இப்போதெல்லாம் உயர்ந்தவர்களாக சமூகம் அங்கீகரித் தவர்கள் சாதிய பார்வையும், உயர்ந்துவிட்ட தாழ்த்தப்பட்டவன் அவனுக்கு கீழ்நிலையில் உள்ளவர்களை இழிவாய் நினைத்தலும் மறைமுகமாக நடந்தேருகிறது. பொருள் வைத்திருப்போர் யாராயினும் அவரிடம் வெளிப்படையன மதிப்பு இருசாராரும் வைக்கிறார்கள். அதை அங்கீகரிக்கும் விதமாகத்தான்  மன்னார்சாமி உடையார் ஜெகனாதனுக்கு  சூளைபோட்டுக் கொடுக்க சம்மதம் தெரிவித்தார்.

"யோவ் பொக வெளிய போகுதுபாருயா. சேத்தவாரி பூசுயா. சூளைகல்லு வேகறவரைக்கும் தண்ணி சாப்பிடாதேனு சொன்னா கேக்கிறியாய்யா, மண்ணாபோன
மன்னார்சாமி." என்று சத்தம்போட்டார் ஜெகநாதன்.

எந்த சூழளிலும்,  எல்லா நேரத்திலும்,  சாதியிலும்
நகைச்சுவை மனிதர்கள் இருக்கிறார்கள் போல. சாதிக்கொடி குரூரமாக பறக்கும் சமயத்திலும், இவர் சேரிக்கு வரும்போது அவரால் யாருக்கும் மனக்கஷ்டங்கள் ஏற்பட்டதில்லை. ஒருவேளை அச்சமயத்தில் சேரிகளிலும் குத்தகைக்கோ, சொந்தமாகவோ ஒருசிலர் கழனிகளை பயிர்செய்தனர். அதில் மன்னார்சாமி  அரிகளை வாரிக் கொள்ளவருவார். அதனாலோ என்னவோ அவரால் எந்த பிரச்சனையும் சேரியில் வந்ததே இல்லை. எல்லோரிடத்திலும் நகைச்சுவையாய் பேசுவார். வாலிபர்கள்,  பசங்கள் அவரிடம் உரிமையாக சித்தப்பா, மாமா, யோ, என்று அவரவர் வயதுக்கு ஏற்றார்போல உறவு வைத்து அழைப்பார்கள். இருந்தாலும் உயர்சாதிக்காரர் என்பதை அவர்கள் மனசு சொல்லிக்கொண்டே இருக்கும். பசங்களே  அவரிடம் அப்படி உரிமை எடுத்துக்கொள்ளும்போது.   கூலி கொடுக்கும் முதலாளியான ஜெகநாதன் சற்று ஏச்சிப்பேசுவது இயல்பானது தான்.

தள்ளாடியபடியே
மன்னார்சாமி  குழைத்த சேற்றை இரு கைகளாலும் அள்ளி பூசினார்.சூளை நான்கு பக்கமும் நெருப்பு பிடித்துவிட்டது போல. ஈரமாய் இருந்த சேறு தீட்சனையில் வறண்டிருந்தது. அவர் வேட்டியில் யாரோ பூசி விட்ட சேறாகத்தான் இருக்கும், அங்கங்கே திட்டு திட்டாய் கறைபடிந்திருந்தது. "யோ. பொக எங்க போது, நீ எங்க பூசுறயா." என்று கத்திய  ஜெகநாதன் வேலை செய்தவர்க்கு  கூலியை எண்ணி கொடுத்துக்கொண்டிருந்தார்.



சூளை போடுவதற்கு ஐந்தாயிரம் பணம் தன் அப்பாவிடம் கொடுத்துவிட்டதால் சூளையில் தமக்கும் பங்குண்டு என்ற எண்ணத்தோடு பார்வையிட வந்திருந் தான் ஜீவன்.சூளையிலிருந்து வெண் புகை வானம் ஏறியது. கடைசி நாள் வேலை என்பதால் வேலைசெய்த எல்லோருக்கும் சாப்பாடு போட்டார்கள். சாப்பிட்ட இலைகள் அவரவர் மனசு சொன்னபடி அங்கங்கே சுருட்டி வீசி இருந்தார்கள். ஒரு சில இலையில் கத்திரிக்காய்  தோல் கிடந்தது.  கருவேப் பிலை மனித நாவின் ருசிக்காக கொதிக்கும் எண்ணையில் புரண்டு  தன் நிறத்தை மாற்றிக்கொள்ளாமல் மணத்தை  குழம்பில் கரைத்துக்கொள்கிறது. குழம்பு தாளிப்புக்கு முக்கியமானதாய் தேடுகின்ற கருவேப்பிலை. சாப்பிடும் போது ஒதுக்கிவிடும் அவலம் நடந்துவிடுகிறது. தேவைப்படும்போது முக்கியமாய் நினைத்து பயன் படுத்திவிட்டு, முடிந்த பிறகு அறிமுகமில்லாத  எதோ ஒன்றுபோல பயனற்றதாய் ஒதுக்கிவிடுவது போன்ற ஒரு கொடூர செயலை மனிதனைத்தவிர எந்த உயிரினத்தாலும்  செய்யவேமுடியாது. ஆக ஒவ்வொரு மனிதனும் எதோ ஒன்றை ஒதுக்கி,  ஏதோ ஒன்றின் மீது தன் சர்வாதிகாரத்தை திணித்துக்கொண்டு தான் இருக்கிறோம்.   புற்களின்  மீது கிடந்த எச்சில் இலையை  நாய் ஒன்று நக்கிக்கொண் டிருந்தது.  


ஜீவன் வந்ததை பார்த்த ஜெகநாதன்  "இவன்தான் என் சின்னபையன்  டவுனுல வேலைசெய்றான். அங்கியே தங்கியிருக்கிறான்". என்று சூளையை பார்க்க வந்த பக்கத்தூர் கன்னியப்பனிடம்  அறிமுகம் செய்துவைத்தார். இதை  பார்த்துவிட்ட மன்னார்சாமி வந்தவன்  சூளைக்கு சொந்தக்காரன் என்று கண்டு  "வா தம்பி நல்லபடியா சூளைய கொளுத்தியாச்சி. என்னா  வெறுங் கையோட  வரே வரும்போது ஒரு மினி பாட்டிலாவது வாங்கி வரக்கூடாது." என்று இன்னும் தடுமாற்றம் குறையாத நிலையில்  கேட்டார்.


ஜீவன் கிராமத்தில் வாழ்ந்தபோது  கேலி கிண்டல் செய்து பழகியவர்கள் பேசியவர்கள். வெளியூரில் தங்கி  வேலை செய்து திரும்பியபோது மரியாதை தருகிறார்கள். மரியாதை பெற்றுக்கொள்ள நினைக்கிறவன் எத்தனை பேரின் சுதந்தரத்தை பறிக்கவேண்டி இருக்கிறது. மரியாதை மனித வாழ்வின் முன்னேற்றத்திற்கு எந்த வகையில் பயன்படுகிறது?. ஜீவன் அப்பாவிடம் பேசிவிட்டு  "நேரமாச்சி நான் வரேம்பா" என்று கிளம்பினான்.


இருசக்கர வாகனத்தில் சென்றபோது பரந்த பூமி பசுமையாய் தெரிந்தது. நீலமும், வெண்மையும் கலந்த வளைவான வானம் சுற்றி பூமியில் சொருகி வைத்திருந்தது. இயற்கையில் லயித்துப்போன ஜீவன் கற்பனையில் முழ்கினான். அப்பாவிடம் கல்லுவாங்கி,  நகரத்தின் ஒதுக்குப்புறமாய் தான் வாங்கிய பிளாட்டில் எப்படியாவது ஒரு வீடு கட்டிவிடவேண்டும். வீடு பூமியில் வாழநினைக்கிற ஒவ்வொருவருக்கும் கனவு திட்டம்தான். அதுவும் பெண்களுக்கு எதிர் வீட்டைவிட  கூடுதலான பரப்பு வேண்டும்.   கற்பனை எவ்வளவு தூரத்தையும்  மின்சாரப் பாய்ச்சலாய் தொட்டுவிடுகிறது. ஜீவன் நகரத்தின் வீடுகளை மாடளுக்காக  பார்த்துக்கொண்டே வந்தான்.  


உயிர் ஊசலாடுகிறபோது உறவுகளின் உதவிகள்போலவும்,  அரசிடம்  யானை, குதிரை எல்லாமில்லாமல்,  கோழி மேய்க்கிறவர்கள் சிக்கனமாய் இருந்தாலும் மிஞ்சப்போகிறது கூடுதளாக ஒன்றுமில்லை. பாக்கட் பிளைடு வாங்கி  முகத்தில் அங்கங்கே ரத்தம் கசிய வீட்டில்  சேவிங்செய்வது, வாரத்தில் ஒரு நாள் மட்டுமே அசைவம் காட்டுவது இப்படியான கெடுபிடிகளை கடைபிடிக்கும் போதுதான்  சில தள்ளு சீட்டு, சில்லு தங்கக்காசு சேர்க்க முடிகிறது. நீண்ட நாள் தவத்திற்கு பிறகு இவைகளை வைத்து ஜீவன் கட்டடம் உருவாக்கி விட்டான். இரும்பு கிரில்போட்டு வைத்திருந்தான். அறைகளுக்கு கதவு போட்டிருந்தான். தற்செயலாக வந்த நண்பர் வீட்டை பார்த்துவிட்டு   "டே என்னடா வீட்ட இப்படி வச்சிங்கிற. கெவர்மென்டுல எதுக்கெடுத்தாலும் லோன்தரான். ஆப்பீஸ்ல  சேலரி சர்டிகேட் வாங்கி,  லோன போட்டு பூசு வேலை எல்லாம் முடிச்சி. மேல  ரெண்டு ரூம்போட்டு. கிரகபிரவேசம் வைடானா. வீட்ட இப்படி வெச்சிங் கிறியே." என்று இலவசமான சலுகையாக ஆலோசனைகள் வழங்கினார்.


சாப்பாடு பரிமாறிக்கொண்டு இருந்த ஜீவன் மனைவி 'இவ்வளவு சுலபமான வழி இருக்க ஆறு, ஏழு மாசமாக வீட்டு வேலையே செய்யாமல் போட்டுவச்சிக் கிறாரே இந்த ஒதவாக்கர மனுஷன்' என்று தன் மனதில் திட்டிக்கொண்டிருந் தாள். நண்பர் போனபிறகுதான் கத்தி, கரண்டி வார்த்தைகளாக பறக்கப் போகிறது  ஜீவன் அவசரமாய் நண்பருடனே கிளம்பிவிட்டான். ஜீவன் மனைவி "நீங்க எங்க போறிங்க. அண்ணன்தான் வண்டி எத்தாந்துகிறாரே." 

"இல்ல...இல்ல  போயிட்டு வந்திடுறேன்." என்று இருவரும் கிளம்பினார்கள். சற்று தொலைவில் வந்தவுடன்  "ஏம்பா  என் ஒய்ப் முன்னாடி அவ்ளோ ஈசியா சொல்லிட்டே லோன் கெடச்சிடுமாபா"


"நாளைக்கே பேங்குல போய் கேளு. மேனேஜர் நம்ம ஆபீசுக்கு அடிக்கடி வரவர்தானே கண்டிப்பா கெடைச்சிடும்." 


நம்பிக்கை யூட்டும் வாரத்தைகள் மனிதனுக்கு எவ்வளவு உத்வேகத்தை கொடுக்கிறது. ஜீவன் இன்று பேங்கில் நுழையும் வரை அந்த வேகம் நீடித்திருந்தது. வங்கி வாசலில் அவன் தேவைக்கு அதிகமான லட்சங்கள் கடனாக தரப்படும் என்ற விளம்பரபேனர் புத்தம்புதிதாக தொங்கியிருந்தது. எந்த இடத்திலும் தனிப்பட்ட முறையில்  அறிமுகமான ஆள் இருந்தால்,  அங்கு சுலபமான முறையில் பயனடைய மனசு அங்கலாய்க்கிறது. அறையில் மேனேஜரை  பார்த்ததும் ஜீவனுக்கு உள்ளுக்குள் சந்தோசம். வணக்கம் செலுத்தி உள் நுழைந்தான்.  "இன்னாப்பா, இன்னா விஷயம்" என்றார் மேனேஜர்.


"வீடுக்கட்ட லோன் குடுக்குரீங்களானு, கேக்கலாம்னு வந்தேன் சார்."


"யாருக்கு லோனு"   


"எனுக்குதான்யா.ஏற்கனவே ரெண்டு ரூம் போட்டிருக்கேன். ஆனா பூசுவேலை   சன்னல் கதவு எதுவுமே செய்யல நீங்க லோன் குடுத்தா. இன்னும் ரெண்டு ரூம் போட்டு வீட்ட முடிச்சிடுவேன்."


தன் மேசைமீது சில பைகளும்,  ஷ்டேட்மென்டும் பில்லுகளும்  நிறைந் திருந்தது. தொலைபேசியில்  அழைப்பதாக உதவியாளர் சைகை காட்டுகிறார். அடிக்கடி கணினியில் பார்வையிடுகிறார். பேங்கு வேலை  சாதகமாய்  அமைவதற்கு   மேனேஜரின் மனநிலை இனங்கண்டு வாடிக்கையாளர் பேசவேண்டி  இருக்கிறது. இவைகளை கடந்து உன் மொத்த சம்பளம் எவ்வளவு என்று கேட்டவர்  "அந்த சம்பளத்துக்கெல்லாம்  அவுசிங் லோன் வராது. வேற ஏதாவது வருமானம் உண்டா."


"என் ஒய்ப் வீட்ல கடை வச்சிங்கிராங்க" 


"அப்பிடியா சரி நான் சொல்றத எல்லாம் கொண்டுவா" என்று லிஸ்ட்டு போட்டார். ஆடிட்டரின் அஸஸ்மென்ட் வாங்கி எனச்சி, உன் ஆபீஸ்ல பே சர்ட்டிபிகேட் வாங்கிவா பிறகு பார்க்கலாம்." உறுதியாக ஆவணங்கள் சேகரிக்க சொல்லுகிறவர், பார்க்கலாம் என்ற வார்த்தையை கூடவே சேர்த்து சொல்லுவது ஜீவனுக்கு பயமாக இருக்கிறது. சமாளித்து "சரி வரேன்யா"என்று கிளம்பினான்.


தான் பனி செய்யும் இடத்திலும் போராடித்தான் தனக்கானதை பெற்றுக்கொள்ள வேண்டியிருக்கிறது. அதிகாரிகளின் செயலை  காதலாக ஏற்றுக்கொள்வதும், மேடையில் வாழ்த்துக்கவிதை பாடவும் செய்கிறவர்களுக்கே நல்லமுட்டை. மற்றவர்க்கு நல்ல ஓட்டுக்குள் கெட்டகருதான் மிஞ்சுகிறது. பே  சர்ட்டிபிகேட் வாங்கிவந்தவன்  வங்கியில் நுழைந்தான்.


"என்னய்யா சர்டிகேட்  வாங்கிட்டியா."



"அமாம் சார்" என்றவன் ஜீவன் சர்ட்டிபிகேடை மேனேஜரிடம் நீட்டினான்.அதை சரி பார்த்த மேனேஜர் "சரி இதோடு உன் பிளாட் பட்டாவையும் வைத்து எண்ணை விற்கும் தெருவில் இருக்கும் எங்க மெயின் பிரான்ச் மேனேஜர் பத்மனிடம்  கொடு. இப்பவே போ நான் போன் பண்ணிபேசுகிறேன்." என்றார். ஒரு பேங்கு இன்னொரு பேங்கை கைகாட்டினாலும்,  பத்மன் என்றதும் ஜீவ னுக்கு சந்தோசம். நல்ல அறிமுகமானவர்   உடனே அந்த பிரான்ச் போனான். 


"இன்னாப்பா லோனா. நீ நேரா இங்க வரவேண்டித்தான". என்று  ஜீவன் கையில் இருந்த பேப்பரை வாங்கினார். இதை எல்லாம் வச்சிக்கோ இன்னும் எங்க இஞ்ஜினியர் கையில பிளான்வாங்கு, பிளாட்டுக்கு அப்புருவல் வாங்கு இதெல்லாம் வாங்கினு எங்க பேங்க்வக்கிலிடம் ஒப்பீனியன், வில்லங்கம் எல்லாம் வாங்கி வந்தாலும் உன் பேவுக்கு முன்று லச்சமெல்லாம் கெடைக்காது. இரண்டு லச்சம்தான் தருவேன். எல்லா பேப்பரும் ரெடி பண்ணிக்கினு வா" என்று லோன் பாம் கொடுத்தான்.    


பாம் கையில் வந்ததும் ஜீவனுக்கு சந்தோசம். இருந்தாலும் எல்லா பேப்பர் தயார் செய்யவேண்டுமே, பணம் எப்படி சமாளிப்பது என்று சங்கடப்பட்டான். பணம் வருகின்ற வழி தெரிந்ததும், தைரியமாக  முன்  பணம்  கடனாக வாங்கினான். நாவலில்  வரும் கிளைக்கதைகள் போல் ஒவ்வொரு பேப்பர் கேட்டு ஒவ்வொரு பணமுதலாளிகளின்  வீடுகளில் கால்கடுக்கவும், திரும்பத் திரும்ப வரவைத்தும் கடைசியில் . ஒண்ணு,  சங்கரலிங்கம் இஞ்சினியருக்கு  ஆயிரத்து ஐநூறு. இரண்டு, அரசின் கெடுபிடிகளை காட்டி பஞ்சாயத்து தலைவர்  நான்காயிரம் பெற்றபிறகே பிளான் அப்ருவல் பேப்பராக வந்தது.  முன்று, சட்டத்தின் ஓட்டைவழியாக வந்த பங்களாவா? என்று வியக்கு மளவுக்கும் உயர்வகை நாயின்  மிரட்டல் இருந்தது.  அதற்கு பயந்த பிறகே பணம் ஆயிரம் கை மாறுகிறது. பிறகு லீகல் ஒப்பீனியன் ஒரு ஜெராக்ஸ் பிரிதியாக கைக்கு வருகிறது.


எல்லா ஆவணங்களும் கைக்கு வந்ததில் நிம்மதியாய் இருந்தாலும். பேங்கின் வாசலை மிதிக்கும் போது பதட்டம் கூடிவிட்டது. ஜீவன் உள்ளே நுழையும் போது பத்மன் வெளியே வந்தார். "வணக்கய்யா. எல்லா பேபர்சும் கொண்டாந் திட்டேன்."   



"ஏம்பா (நடந்துகொண்டே) என்ன பாக்காதே நான் போயிக்கிட்டே இருப்பேன். உள்ள பீல்டாபீஸரு  இருப்பாரு, அவருகிட்ட காமி." மொத்த பேன்களும் வேகமாக சுற்றுவதை வைத்து வங்கி பரபரப்பாக இயங்கிறது என்று கணக்கிடு கிறார்கள் போல. ஆளில்லாத இடத்திலும் பேன் சுற்றியது.  அந்த இடத்தில் தனக்கு சாதகமாக ஒரு காரியத்தை சாதித்துக்கொள்ள நினைக்கிறபோது. தேவையில்லாமல் (பதட்டம் என்பதைவிட) பணிவு அதிகமாக வருகிறது.  ஏன் அப்படி இருக்கவேண்டும் என்று நினைத்தான். லோனை  நம்பி ஐயாயிரம் கடன் வாங்கியிருப்பதை நினைத்துக்கொண்டான். முதல் தாக்குதல் அவன்மீது நடத்தவே எந்த இடத்திலும் கடைநிலை  உழியரை வாசலில் நிற்கவைக்கிறது அதிகாரகங்கள். எதோ பயில் கொண்டுவந்தவனும் அந்த வங்கிக்கு அவனைத்தான் வாரிசாக நேமித்திருப்பதுபோல்,  வங்கி அதிகாரம் அவனிடம் பிரயோகிக்கும் அதிகாரத்தை, அவன் வங்கி வருவோரிடம் அப்பாவியாக பயன்படுத்துகிறான்.  


"யாருபா.என்ன வேணும்" என்றான்.


"பீல்டாபீஸரை பாக்கணும் சார்."  


"அதோ ரூம்ல ஒக்காந்து இருக்காரு பாரு  அவர்தான். அப்படி கதவோரமா நில்லு. பாப்பாரு." 


கதவோரம் நிற்பவர்கள் அதிக மனஉளைச்சலை சந்திக்கவேண்டியிருக்கும். ஜீவனும் சந்தித்தான். வந்தவர்கள் சிலர் நேராக உள்ளே நுழைந்தார்கள். நேரம் கழித்து அழைப்பு வந்தது. உள்ளே நுழைந்தான். "சார் மேனேஜர் உங்களை பார்க்க சொல்லிட்டு போனார்சார்".  என்று  பேபர்சை நீட்டினான். 


அடுக்காககொடுத்த பேபர்சை மொத்தமாக ஒருமுறை   எந்திரன் 'சிட்டி'யைப் போல்  பார்த்துவிட்டு. ஜீவன் பே சர்டிபிகேட்டின் பதவியின் பெயரை  மட்டும் இரண்டாம் வகுப்பு தமிழ் வழியில்  மனப்பாடம் செய்யும் குழந்தைபோல் திரும்ப திரும்ப பார்த்தார். அதன் மீது அவர் செலுத்திய  இழிவான பார்வை அவர் கண்ணில் தெரிந்தது.  அப்பார்வையின் அர்த்தம் விளங்கிக்கொண்ட  ஜீவனுக்கு வாங்கிய கடந்தான் நாபகம் வந்தது.


"ஏம்பா உனக்கெல்லாம் ஐம்பதாயிரம் தான் வரும்." என்றவர் உடனே பேப்பரை தூர வைத்துவிட்டார்.


"சார்.மேனேஜர் ரெண்டு லட்சம் தரேன்னார்சார்." 


"யோ அவரு தரேன்னு சொன்னா அவராண்ட போய் வாங்கிக்க. உனுக்கு அவ்ளோதான் வரும். இஷ்டம்னா இங்க  வாங்கிக்க.  இல்லனா வேற பேங்குல போய் வாங்கிக்க."


மறுநாள் ஜீவன் பத்மனைப்  பார்த்து பேசினான். "ஏம்பா பீல்டாபீஸரிடம் என்னமோ மொரப்பா பேசினியாமே.    அவரு சீனியர் மேனேஜரிடம் பேசினாராம்,  உனக்கு அவ்வளவுதான் வருமாம். போதும்னா சொல்லு. பாக்கலாம். அதுகூட இப்ப ஒன்னும் பேசமுடியாது.  நாளைக்கு வா." என்றார். ஒரு சுமுகமாய் நடக்கிற விஷயமென்றால்  அதற்கு சாக்கு போக்குகளே கிடையாது. நடக்காத விஷயத்துக்கு காரணங்கள் புதுசு புதுசாக முளைக்கிறது. இரண்டு  முன்று நாள் கடந்து மீண்டும் மேனேஜர் சொன்ன தேதியில் வந்து நுழைந்தான்.


நிமிர்ந்து பார்த்தவன்  "என்னவேணும்" என்றான். அதற்குள் கணவனும் மனைவியுமாக மேனேஜர் அறையில்  நுழைந்தார்கள். இருவரும் பளபளப்பாய் இருந்தனர். இவர்கள் நேற்று வந்தவர்கள் தானே என்று ஜீவன் யோசித்தான். "தம்பி கொஞ்சம் வெளிய இரு கூப்பிடுறேன்" என்றான். ஜீவன் வெளிய வந்தான்.


"நாளை உங்கள் வீடு விசிட்டிங் வருவார்கள். மறுநாள் உங்களுக்கு செக்கு குடுத்துடுவோம்." என்று சிரித்தான். கணவன் மனைவி சந்தோஷத்தில் முகம் மலர்ந்தது. கணவன் பக்கத்தில் இருந்தபோதும் அவன் மனைவியை மேனேஜர் அண்ணம்போல் அழகாக பிரித்து பார்வையால் மேய்ந்துகொண்டிருந்தார். பார்வையை மேயவிடுவதற்கு அனுமதிப்பதற்காகவே அக்குடும்பத்துக்கு பல லட்சம் தாரளாமாய் அனுமதிக்கப்படுகிறது.     பெண் தனியாக செல்வதில் கூட சில நேரம் பெண்ணுக்கு சாதகமாகவோ சாதகமில்லாமலோ நடந்துவிடலாம். கணவன்  மனைவியாக சேர்ந்து, அதுவும் ஆண் தலைமை ஏற்றிருக்கும் இடத்துக்கு செல்லும்போது, எந்த வேலையும்  தொண்ணுறு விழுக்காடு அவர்களுக்கு சாதகமாகவே முடியும்.  


வெளியே வந்து கண்ணாடி வழியாக பார்த்துக்கொண்டிருந்த ஜீவனுக்கு கோபம் தலைக்கேறியது. விளங்க்கிகொள்ளமுடியாத திருட்டை கண்டுபிடிக்க குற்றவாளியின் நினைவுகளை அறிந்துகொள்ள எந்திரம் வைத்து  சோதனை செய்வதைவிட. ஒரு அதிகாரியாய் வருவோரிடம்  அவன்  பழிவாங்கும் குணம் உடையவனா? புகழ்ச்சியை அதிகமாக விரும்புகிறானா? பெண் போதைக்கு  அடிமையா?  என அவன் தலையை சோதனை செய்துவிட்டு அதிகாரியாய்  நியமித்தால்  சிறப்புடையதாய் இருக்கும். என்று நினைத்தான். அக்குடும்பம் வெளியே போனதும் ஜீவன் உள்ளே நுழைந்தான்.


"ஏம்பா நான் உனக்கு எப்படியாவது லோன் தரணும்னு நெனைச்சேன். பீல்டாபீஸர மொரச்சிட்டயாமே. சே. உனக்கு உதவி செய்யலாமுன்னு நெனைச்சேன் இப்படி பண்ணிட்டியே. இனிமே என்னால ஒன்னும் செய்ய முடியாது.வேற எங்கனா முயற்சி செய்துபாரு."என்றான்.


"சார் வேற எங்க போகமுடியும். நீங்க தரேன்னு சொன்னதுனாலதான சார் பேப்பர்லாம் ரெடிபன்னேன். தெரிஞ்சவரே  இப்படி சொல்றீங்களே. எல்லா பேப்பர்லயும் கொட்டையா போடுறான், எஜுகேசன் லோன் எந்த பேங்கும் இல்லன்னு சொல்லகூடாதுன்னு. போய் கேட்டா உன் வார்டு எது, அங்கபோய் கேளுன்றான். வருஷாவருஷம் வட்டி கட்டனும். கெவர்மென்டு தள்ளிடும்னு கனவுலாம் கானக்கூடாது. லோனுனு கேக்கும்போதே அவன் சொல்ற  ஆயிரத்தெட்டு ரூல்ஸ கேட்டு கஞ்சிக்கு செத்த பெற்றோர் தலதெறிக்க ஓடாம இருக்கவே முடியாது. இல்லையே சார் நேத்துகூட  மந்திரி பேட்டி குடுத்தாறேனு கேட்டா. எங்க ஜி.ஒ காட்டு. மந்திரி சொன்னா மந்திரிய போய் கேளுன்னு சொல்றாங்க. படிக்கிற லோனுக்கே அவ்ளோ பிரச்சனை இருக்கு. வீட்டுக்கு எப்பிடிசார் குடுப்பாங்க. நீங்களே ஒதவி பன்னுங்கசார். அனேகமாக கெஞ்சினான். அந்த நேரம் சுயமரியாதை, ஒரு மயிரும் தெரியவேயில்லை.


மேனேஜர்  சீட்டு, ஜீவனை அறிமுகமில்லாதவனாக மாற்றி துரத்தியது. 'விளம்பரங்களுக்காக தனியார் மட்டுமல்ல, அரசும் தங்களை வாழ்வித்துக் கொள்ள ஆடையில்லா நடிகையின் உடலைத்தேடுகிறது '.என்று நினைத்தவன் காலங்கடந்து  குடும்ப நல சேமிப்பு நிதியிலிருந்து கடனாக  எடுத்து இருப் பதையேசரிசெய்து   குடிபுக முடிவு செய்தான். நடந்தும் அதுதான்.


முன்கதவின் குறுக்கே கட்டப்பட்டு கட்செய்த ரிப்பன் இருபுறமும் தொங்கிக் கொண்டிருந்தது.வெளியே வாழைமரத்தில் கட்டப்பட்ட நல்வரவு சீரியல் பல்பு இன்னும் எரிந்தது. "யோ.யார்யா இந்த வீடு கட்ட மண்ண கல்லாக்கியதே நான்தான்யா  எனக்கே டிப்பன் வைக்கலையா கூப்பிடுடா அந்த ஜீவன" என்று சத்தம் போட்டார் மன்னார்சாமி.


பக்கத்து இலையில் உட்கார்ந்திருந்தவன் "யாம்பா வச்சியிருக்குற எடத்த உட்டுட்டு.  வைக்காத எடத்துல தேடுனா எங்கே இருக்கும்" என்றான். 


கைக்கு வந்ததை சாப்பிட்டு கை கழுவ சென்ற மன்னார்சாமி வீட்ட பார்க்கணும்  என்று அடம்பிடித்து உள் அறையில் நுழைந்தான். சாபிட்ட குழந்த தண்ணீரை சிந்திவிட்டிருந்தது. அதன் மீது கால் வைத்ததும் மன்னார்சாமிக்கு வழுக்கி விட்டது. 


"டே,  இன்னாடா மசுரு ஊடு கட்டிக்கிறான் நடக்கும்போதே நகுறுது." என்றார் மன்னார்சாமி.


மன்னார்சாமி சொன்னது உண்மை என்பது  ஜீவனுக்கு மட்டுந்தான் புரிந்தது.                        


நம்புழுதி       










                                                                                                                        



Monday, February 21, 2011

பாடும் பறவை

                      'ட்விட்டரை'  பயனுள்ளதாய் செய்து பார்க்கவே 


பயன்படுத்தி கைவிடும் பொருளாய் மனிதனை உற்பத்திசெய்யும் ஆலயங்கள், குறைவுபடாத உற்பத்தியை நிர்வகிக்க ஆயரை வேலைக்கு அழைக்கிறது.

நிர்பந்தங்கள் பிணைக்கப்பட்ட உறவில் நியாயமான உண்மை கடைபிடித்தல்.
வெள்ளிக்கனிமம் இலையில் பூத்த மலைகளின் மரங்கள்போல், சொர்கம்தான்.

வண்ணங்கள் கோர்த்த பூக்கள், சாலரங்களில் மாலையாய் தொங்கும். தேனிருந்த அதன் துவாரங்களைத்தேடி வருவதில்லை. செத்த பூக்களிடம் மிச்சம் கண்ட ஈக்கள்.

கடைபிடித்தல்,சுமத்தல், ஏற்றுக்கொள்ளுதல் இவைகளைக்கடந்து யாரும் யாருடனும் அறிமுகப்படுத்தி ஒன்றிக்கொள்ளும் ட்விட்டரின் கட்டமைப்பாக,சமூகம்ஏன்?

வசீகரப்படுத்தும் காலையில் பூக்கும் பூக்களின்அழகு. எதுவரை அதன் நிலைப்புத்தன்மை, ருசிக்கவேண்டும் அழகை, வாழ்க்கையின் இருப்பை, இல்லாமையை.

எரிந்த குப்பையின் புகைகூட வானம் ஏறுகிறது. அடங்கா பசியுடனே அசைவற்று பிணமான என் உடலில் இருந்து பிரிந்த உயிரைத் தவிர.

மேசையின் ட்ராயரை தன் வயிறுமுட்ட லேசாக திறந்து வைக்கிறார். வயிறு வலித்துவருபவன் சுதந்தரமாய் சிரித்த காந்தியை திணிக்கிறான். A.T.M ல் வந்துடும்போ.

மஞ்சல் நிறம் மாறாத மனைவியின் தாலிக்கயிறாகவே மதிக்கிறார். அரசு அலுவலர், தன் மேசைமீது காலம் கடந்து கிடக்கும் பைலின் முடிச்சை.

யுகம் கடந்த மரம், இன்னும் பருக்க. மழைவேண்டி, வானம் நோக்கி யாசகம் கேட்கிறது. குழந்தையின் உள்ளங்கையாய் விரிந்து துளிர் விடும் இலைகள்.

எந்த மிருகத்தையும் விட வீரம் நிறைந்தது, அதிபர்களிடம் சித்திரவதைக்கு பாடம் கற்றது. நானே உலகை ஆளும் கர்த்தா என்பவனின் ரத்தம் உறிஞ்சும் கொசு.

நல்ல மனிதன் மண்ணில் புதைந்த பொன். யாரும் கணக்கிடாமல் மறைந்தாலும், ஒருநாள் புதையலைப்போல் வெளிப்படுவான்.

கொள்ளை லாபம்தராததை, வியாபாரியும்,புகழ்நாடியும் ஏற்றுக்கொள்வ தேயில்லை. பயித்தியமும்,வாழ்வறிந்தவனும் அதை தேடி, தொழுது ஏற்கிறான்.

 பூமியில் வேர்பதிந்த விருட்ச்சம்போல், வீழ்த்தும் நாள் குறித்துவிட்டு வளர்ச்சியை தளராது தொடர்கிறது உடலில் ஊறிவிட்ட தீராதநோய்.

நம்புழுதி