சமூகம்

அரசு கல்வி சார்ந்த அலுவலகங்களில் ஆர்.எஸ்.எஸ் சார்ந்தவர்கள் அல்லது நலன் விரும்பிகள், அல்லது தீவிர இந்து மத பற்றாளர்கள் கிளர்க்குளாகவும், கண்காணிப்பாளர்களாகவும் இருந்துகொண்டு, சிறுபான்மைப் பள்ளிகளில் பல நேரங்களில் ஆசிரியர்களுக்கும், அலுவலக பணியாளர்களுக்கும் அடிப்படையில் நியாயமாகக் கிடைக்கவேண்டிய பலன்களை, பல்வேறு காரணங்கள், சாக்குப்போக்குகள் சொல்லி தடுக்கிறார்கள் அல்லது தாமதப்படுத்துகிறார்கள் அல்லது காலப்போக்கில் கிடைக்காமலே செய்துவிடுகின்றார்கள்.
நானும் கடந்த ஒன்பது வருடங்களாக அப்படியாக, பாதிக்கப்பட்டுக்கொண்டே இருக்கின்றேன்.
அது சார்ந்த விஷயங்களை இங்கு வெளியிடலாமா? யோசித்துக் கொண்டிருக்கின்றேன்.

கவிதை

போய்க்கொண்டே இரு...

வழியற்ற,

வாசலற்ற,

கோயிலற்ற,

குளமற்ற,

குடிகளில் மனிதனற்ற

நிலப்பரப்புக்கள்

விரிந்தேக்கிடக்கிறது.

கோழைகள்,

துரோகிகள்,

நம்பிக்க துரோகிகள்,

சந்தர்ப்பவாதிகள்,

அபகரிப்புகாறர்கள்,

வக்கிரக்காறர்கள்,

ஏமாற்றுக்காறர்கள்,

அகால பொய்யர்கள்,

அகராதி கொலைகாறர்கள்

கொள்ளைக்காறர்களுடன்

இனமெனச்சேரும் குரங்கானால்

இப்பூமியின் கடையாந்தரம் மட்டும்

அகலப்பாதை விரிந்தேக்கிடக்கிறது

போய்க்கொண்டே இரு....

மனசாட்சி கடுகளவுதனே!

ஜேடி

கவிதை,

அறிமுகமற்றவர்களின் முகங்களைத்
திரும்பச் சாத்தியமற்ற
இறந்தவர்களின் முகத்தை நோக்கவதுபோல்
எந்தத் தயக்கமுமற்று
எவ்வித அச்சங்களுமற்று
எந்தப் புகார்களுமற்று
எந்த இழப்புகளுமற்று
எந்த நிர்பந்தகளுமற்று
எந்தச் சுதந்தரமும் பரிபோகாமல் 
அணுகமுடிகிறது
தற்கால
அறிமுகமானவர்களின் வாசகத்திற்கு 
நேர்மாறாக
ஜேடி

‘நாவல்‘ அறிமுக குறிப்புகள்

//...பெஞ்சின் முழு அளவிற்கும் கண்ணாடிப் போடப்பட்டிருந்தது. இரண்டுக்கு, இரண்டு மொழு மொழுப்பான இயற்கைப்படம். பின் தோற்றத்தில் பசுந்தரைகளும், பலவிதப் பூஞ்செடிகளும், புற்களும் பார்வைக்கு மிக நெருக்கத்தில் இருந்தது. பட்டாம் பூச்சிகளும், தும்பிகளும் மன மகிழ்ச்சியுடன் பறக்கும்  சூழல் அழகாக இருந்தது. தூரக்காட்சியில், பெருமரத்தில் அடிவயிற்றில் நிறம்மாறி உயிரிகள் ஊர்ந்திருந்தது. உயிரிகளை, பார்வையாளர்கள் வெகு சீக்கிரத்தில் காணமுடியாதபடி இருந்தது. முதுமொழி வாசகம், அவ்விடத்தின் ஒட்டுமொத்த மதிப்பீட்டையும் நிர்ணயிக்கும்படியாக இருந்தது. சத்தியனுக்குத் தலைகீழாகவும், எதிர்த்திசையில் அமர்கிறவர்களுக்கு வாசிக்கும்படியாகவும் இருந்தது. ஒண்ணரை லிட்டர்த் தண்ணீர்க்கேண் பெஞ்சின் மேல், சத்தியன் சிறமப்படாமல் எடுக்கும்படி இருந்தது. பாட்டிலின் மேல் நீல நிற ஆங்கில எழுத்துக்கள் அடங்கிய ஸ்டிக்கர்ச்சுத்தப்பட்டிருந்தது. எமி, அறையில் நுழைந்தான். எல்லாவற்றையும் தன் எண்ணப்படி, சிறப்பாக முடித்திருந்த நிம்மதி சத்தியன் முகத்தில் இருந்தது.

“சார், உள்ளுக்குள்ளே வைத்திருந்து இப்படிப் பண்ணிட்டிங்கிளே சார். பத்து, பதினோரு வருஷமா, ஒரு மூத்த சகோதரனின் அன்பில் வயப்பட்டவன்போல் உங்களிடம் இருந்தேனே சார். என்ன இருந்தாலும், நான் பெருக்கிறவன், நீங்க தலைமை ஆசிரியர்னு. உங்க அதிகாரத்தைக் காட்டிட்டிங்களே சார்“...//

நான் எழுதும் நாவலில் இருந்து

ஜெடி